paanipedro

2011-06-08T23:04:00.005+08:00

Lemonheads makes me happy.I know a place where I can go when I’m aloneInto your armsWhoa, into your armsI can goI know a place that's safe and warm from the crowdInto your arms, whoaInto your armsAnd If I should fall ...I know I won't be alone.Be alone anymore

2011-04-23T14:56:00.003+08:00

Hindi na madali ang magsulat para sa akin. Di tulad nooon.Hindi lang tula o mga malikhaing akda, kahit ano. Nahihirapan na akong magsulat. At kamakailan, habang nakasakay ng jeep o bus, o naglalakad sa kalye, napagtanto ko na parte ito ng pleasure control ko.Iwas hirap kasi ako. Kapag ang isang bagay o gawain ay naging mahirap na, o naging balakid, o hindi ko makita ang agarang solusyon, iniiwan

2008-09-02T11:53:00.000+08:00

Simula ngayon kahit isang pangungusap lang.Bakit nagpipigil? Kanino takot? Kanino nahihiya?Ako rin lang naman. Ako. Hindi ba?

2008-07-05T16:54:00.000+08:00

Pinariringgan na naman ako. Nagpaparamdam na naman. Totoo, sa lahat ng aspeto. Ayaw akong tantanan. At ayaw, ayaw ko rin namang tantanan ako. Mahinto.Pero kaya nandito ito uli dahil dito -Hindi sa pagiging tapat kundi para maging sapat.

2008-05-14T01:04:00.000+08:00

Ang puno't dulo ng lahat, nitong pagkalito, ng pag-aalinlangan, ay ang dati pa ring sanhi. Walang pinagbago. Walang pinagkaiba. Pareho pa rin ang sentimyento. Nakalapat pa rin sa malamig na sahig ang likod at nakatingin sa kisame, sa lagpas sa kisame, sa hindi makitang doon na pilit sinisilip sa imahinasyon. At matapos ang lahat? Ang pag-eksamen sa sarili, ang pag-usisa ng loob bago matulog, ang

2008-02-01T20:10:00.000+08:00

Binasa ko ang ilang mga entries ko dito sa blog na 'to. Nagbago na pala akong magsulat. O mas tumpak, ang atake sa pagsulat ng blog. Nakita kong mas personal ako dati. Ngayon, parang ang dami kong sine-censor. Hindi naman sadya. Minsan nahihiya lang. Kahit hindi naman nakakhiya ang kuwento. Mas naging sarado ako. Hindi lang sa blog na 'to. Pero marahil sa buhay na rin. Sa araw-araw. Oo, maingay

2008-01-28T09:33:00.000+08:00

Makakatulog na rin ako ng maaga. Tapos na kasi ang Australian Open. At si Maria Sharapova at Novak Djokovic ang naging kampiyon sa Women's at Men's Divisions. Tumpak ang hula ko ng nakaraang 4 na araw. Ang gusto ko kasing manalo e si Novak mula simula. Lalo na nang matalo si Nadal kay Tsonga, mawawala kasi ang Nadal Feds love-hate laban. At nang masubukan ang determinasyon ni Sharapova laban

2008-01-18T01:22:00.000+08:00

Australian Open na!Day 5 na nga e. Siyempre nakatutok na naman lagi sa tennis games ang TV. Kahit replay ng matches. Kahit recap lang at highlights.Round 3 na at wala pang gaanong upsets. Walang Bartoli na biglang bumuldoser sa crowd favorites. Parang easy breezy ang mga seeded players. Parang ang pagkatalo na ni Ljubicic kay Haase ang major upset sa'kin so far. Gusto ko naman kasi si Mardy kaya

2008-01-15T14:25:00.000+08:00

Nakasalampak sa kuwartong may dalawang kurtina: pink at green, napag-isipang kulang ng kulay ang buhay.Ang dami na namang sumisingit na balak. Mga balak na halos singlambot ng bulak ang paninindigan. Pero parang buong-buo ang katuturan.Nabibigatan na naman ako at nakukulong. Gusto na namang sumiksik sa sulok o magtago sa ilalim ng kama. Mag-abang sa pagkatok ng umaga para lang hindi ito patuluyin

2007-11-18T15:04:00.000+08:00

Bigla na lang, tinamlay ako sa panonood ng mga pelikula. Walang partikular na araw, kundi kalipunan ng mga araw nitong taon na hindi piniling maupo ng dalawang oras at manood.Dati kasi'y halos araw-araw kung manood ako ng pelikula. Sa sinehan, sa TV, ng DVD, ng screening, ng premiere, kung saanman, kung anuman. Lumalabas pa na sa loob ng isang taon, lampas 365 na pelikula lagi ang pinapanood ko.

2007-11-13T02:09:00.000+08:00

Buti na lang walang nagtatanong kung kumusta na ako. Wala akong maisasagot bukod sa napakaikling tugon na "pagod." Hindi ko alam ang isasagot ko. Kumusta na nga ba ako? Pagod.

2007-09-07T23:49:00.000+08:00

US Open finals na at panonood ng tennis ang inaatupag ko. Siyempre pa, nasa top form si Justine Henin. Binuldoser niya sa court nang magkasunod ang Williams sisters. Hot pa rin talaga si Justine kapag naglalaro. Oo, alam ko, wala siyang hitsura. Ginoogle ko na siya at masyado siyang maputi at may mali sa panga at ngipin niya. Pero kapag naglalaro na siya at pawisan, concentrated sa paglalaro,

2007-09-05T20:28:00.000+08:00

Alas dos ng madaling araw at di pa ako makatulog. Ika-21 ng Agosto. Kaarawan ni Tessa. Isa sa tatlong petsa ng kapanganakan na naalala ko ng walang effort. Ang una'y ang sa akin (bandang Marso), ang sa tatay ko (Pebrero 15, madali kasi pagkatapos ng Valentine's Day), at ang huli nga'y Agosto 21.Latag ang gabi pero hindi man lang ako manatiling nakahiga. Hindi ako makatulog. Nagpahuli talaga ako

2007-08-15T16:24:00.000+08:00

Labing isang araw din akong may bitbit ng makapal at hardbound na libro. Bitbit ko kahit saan. Kahit umuulan. At binabasa ko rin kahit saan, kahit umuulan. Kahit sa jeep, ilang minuto sa opisina, bago magsimula ang sine na premiere ng Jack na Blades of Glory, kahit sa Master Class ni Quentin Tarantinto sa Cinemalaya, sa elevator, habang kumakain, habang nanonood ng TV, habang nagmomonitor para sa

2007-07-31T00:21:00.001+08:00

Akala mo okay lang ako parati. Akala mo pa-easy-easy lang. Minsan tinatamaan din ako.Your Heart Is An Empty RoomDeath Cab for CutieBurn it downUntil the embers smoke on the groundAnd start new when your heart is an empty roomWith walls of the deepest blueHome's face, how it ages when you're awayThe spring bloomsThen you find the love that's trueBut you don't know what now to doBecause the chase

2007-07-29T01:06:00.000+08:00

Pinipigil ko na ang sarili ko bago pa man ako magsulat. Hindi ko alam kung kailan nangyari ito pero ang mga ideya na nagkakatinig sa utak ay sadyang nanatiling alingawngaw.Kailan akong humintong magsulat? Napakatagal na. Hindi ko na nga matandaan. Isang mabilisang sukatan ko ay ang makalipas ang Baguio Workshop noong 2000. Isang taon pagkatapos ng kolehiyo, pitong taon nang nakalipas.Ang tagal ko

2007-05-30T11:59:00.000+08:00

Tinamad na akong tapusin ang nakaraang post. Minsan tatapusin ko rin. Pero hindi ako nangangako.Ang lakas uli ng hila ng katamaran. Naglalakad akong sawa na sa maraming bagay. Maaantig ang loob ko ng isang pangyayari o ideya pero gusto ko lang bumaluktot-pumirme sa isang tabi.Ang tagal ko ring hindi nag-post.Ito kasi ang mga pinagkaabalahan ko:Death NoteHeroesAvatar: The Last Air BenderTales of

2007-04-04T10:04:00.000+08:00

Kung sinasabi nilang patay ang industriya ng pelikula, masiglang masigla naman ang TV sa Pinas ngayon. Pero hindi naman talaga ako mahilig sa mga teleserye kaya hindi rin ako nahuhumaling. Buti na lang kamo at maraming kapanapanabik na mga palabas na banyaga. Kung papansinin mo nga, halos lahat na yata ng palabas sa US ay napapanood na dito sa atin, salamat na rin sa mga cable channels.

2007-04-01T20:31:00.000+08:00

Hunyangong araw.Nagkasabay ang April Fool's Day at ang Palm Sunday. Mga pagkakataon ng gaguhan, balimbingan at trayduran. Namimilog pa man din ang buwan.Inikot at nalamutak ang araw ko ngayon. Hindi naman malala. Hindi naman naging kaliwa ang kanan o naging uwak ang tagak.Sa mga simpleng bagay. Gaya ng pagloloko ng internet connection at pagpapalya ng router. Ng pagkawala ng ilang gamit at

2007-03-30T02:18:00.000+08:00

Mga bulung-bulungan sa internet:* Sabi nila kupal raw si David O. Russell, ang direktor ng Three Kings at I Heart Huckabees. Dito nagsasabong si Lily Tomlin at ang nasabing direktor. Ang saya. Fight!* Isa nang maginoong knight si Bono. Pero huwag mo siyang matawag-tawag na Sir Bono. * Anong kalalabasan kung ang paparazzi naman ang tutukan mo ng camera? Ito o, gawa ni Joseph Gordon-Levitt,

2007-03-28T12:32:00.001+08:00

Nakita mo na ba ang bagong patalastas ng Nokia? Maganda siya. Noong una kong napanood, akala ko nga plug para sa National Geographic. Para sa cellphone pala.Pinondohan ng emosyon at ng human significance ang isang cellphone. Halos patula ang dating. Isang oda. Isang listahan ng mga bagay na mahalaga sa mga tao. Isang listahan ng features ng binebentang cellphone. Napa-ibig tuloy ako uli sa isang

2007-03-23T01:18:00.000+08:00

Ito lang ang hiling ko:isang minutong kapanatagan sa buong mundo.No joke. Isipin mo. Isang minuto, walang malungkot, lahat payapa, walang mamamatay, walang umiiyak. Isang minuto lang. Malay man tayo o hindi. Tayong lahat, buong sansinukuban, panatag.Okay ko na sa'kin 'yun. Iniisip ko na posibleng mangyari 'to.

2007-03-14T02:50:00.000+08:00

Minsan na lang ako makatagpo ng "bagong" manunulat na nakaka-jive ko. "Bago" dahil hindi naman sila kadalasang baguhang manunulat pero "bago" dahil first time ko silang mabasa. Bagong kakilala.Ang pinaka-latest nga na natuklasan ko ay si Vladimir Holan. Suwerte ko at napadpad ako minsan sa isang site at nabasa ko ang mga tula niya. Kaagad nabighani ako ng tulang ito.SnowIt began to snow at

2007-03-11T19:20:00.000+08:00

Naku, lagi na akong napupuna sa dalawang bagay. Ang tangkad ko at ang timbang ko. Patpatin kasi ako na ga-poste ang tangkad kung tignan. Sanay na ako at gaya nga ng ilang beses ko nang nabanggit, komportable ako at hindi ako nababahala sa (kakulangan ng) anyo ko.Hanggang sa isang tanghali at nanonood kami ng utol ko ng The Machinist na pinagbibidahan ni Christian Bale. Ito ang tumambad sa

2007-03-09T01:07:00.000+08:00

Ano bang dating ng mukha ko at lagi na lang akong kinukuwentuhan ng mga taong hindi kakilala? Lagi na lang. Ang aleng katabi sa simbahan, taxi driver, kasunod sa pila sa McDonald's, o kaya turistang naglalakad sa Cubao. Kinakausap ako at nagkukuwento ng kung anu-anong mga bagay.Gaya na lang kanina.Galing ako sa opisina sa Antipolo. Pauwi na. Naghihintay ng jeep sa Sumulong Hi-way. May kasabay

2007-02-17T18:25:00.000+08:00

Si Breughel the Elder ang trip kong pintor ngayon. Una ko ngang ginawa sa opisina ngayong pagpasok ng bagong taon ay palitan ang wallpaper ng desktop ko. Pinta na ni Breughel ang nakapaskil doon. Pati na rin sa computer ko sa bahay.Ayon sa http://en.wikipedia.org/wiki/Pieter_Brueghel_the_Elder">wikipedia, isa siyang Dutch at isang mahalagang pintor na nabuhay noong Renaissance period. Ang

2007-02-13T01:08:00.000+08:00

Napahiya naman ako. Ang lakas ng loob kong sabihing "Nagbalik na ako" pero isang buwan ko lang naman pala kakayanin. Bokya din naman pala ang babagsakan ko.Kasi naman ang lindol sa Taiwan, ginulantang pati ang internet. Ilang linggo tuloy na walang serbisyo, hindi tuloy ako nakapag-post. Ayun, sa utak ko na lang namahinga ang mga ideya at obserbasyon ko. Nauwi tuloy ako sa katamaran.Ngayon nga

2006-12-27T23:38:00.000+08:00

Nitong kapaskuhan, lagi ko na lang inirereklamo sa lahat na hindi ko man lang nararamdaman ang Christmas spirit. Walang masyadong mga palamuti at kumikislap-kislap na ilaw, kahit sa Makati. Walang himig ng Pasko. Ang tanging caroling na nakita ko ay sa Cavite pa at ang taunang caroling/solicit ng mga tiples/brothers ng Sto. Domingo sa bahay. Walang mga batang may pinitpit na tansan at de latang

2006-12-05T00:51:00.000+08:00

Isa-isa nang kinakasal ang mga kaibigan ko. Nito nga lang ika-11 ng Nobyembre, umakyat kami ng Baguio para dumalo at makibahagi sa kasal nina Reggie at Donna. Siyempre isa lang 'yun sa agenda namin.A-8 pa lang, umalis na kami ng Maynila. Kasama ko ang mga Mega people. Ang dami-daming trabaho kaya halos last minute ang pagdating ko sa bus station. Pero kahit pagod hindi ako nakatulog ng maayos

2006-12-01T13:42:00.000+08:00

Dich wundert nicht des Sturmes WuchtYou are not surprised at the force of the storm--you have seen it growing.The trees flee. Their flightsets the boulevards streaming. And you know:he whom they flee is the oneyou move toward. All your sensessing him, as you stand at the window.The weeks stood still in summer.The trees' blood rose. Now you feelit wants to sink backinto the source of everything.

2006-11-28T03:05:00.000+08:00

Hindi na ako sanay.Sobrang tagal na nang huli akong magsulat sa blog, o sa journal, o na kahit anong sulat na para sa sarili. Ni personal ngang liham hindi ko masimulan.Hindi ko alam kung saan o kailan nagsimula ang katamarang ito. O pagkabagot ba sa sarili? Ang alam ko, ilang ulit ko nang sinabi sa mga nangungumusta sa akin na hindi na ako nakakapagsulat (sabay patawang hehe). At totoo iyon.

2006-04-27T01:06:00.000+08:00

Isang maikling post para sa pagpapalit ng template.<<

2006-01-04T01:59:00.000+08:00

Usapang pelikula naman tayo.Alam kong medyo huli na pero ihahabol ko pa rin. Ang dalawang pelikulang dapat niyong mapanood. Kilalanin ng mabuti si Maxi dito. At alamin kung paano maging Big Time rito.Isang mahusay na pagtatanghal ang Pagdadalaga ni Maximo Oliveros. Inilalahad nito ng walang piring ang pagmulat ng isang dinadalaginding sa salimuot ng buhay. Laki sa pamilyang puro lalake,

2006-01-02T21:36:00.000+08:00

Nanaganip ako kagabi. Sa unang gabi ng taong 2006. Isang interesanteng panaginip. Natandaan ko pa halos lahat paggising. Magandang senyales.Ang unang tagpo sa panaginip ay sa isang kalye. Naglalakad ako papunta sa isang party. May nakaparadang kotse. May bumabang lalake. May isa pang lalake. Binaril niya ang naunang bumabang lalake. Bumulagta sa kalye ang naunang lalake. Patay.Ang ikalawang tagpo

2005-12-29T21:25:00.000+08:00

Nasa opisina pa rin ako. Na naman.Huling araw na ng pasok ngayong taon at halos naglalamay pa rin ako. Oo at tambak ang trabaho ngunit kailan bang hindi tambak? Ikatlong linggo ko pa lang sa trabahong ito, nalaman ko nang laging magiging tambak ang trabaho. Marami at masalimuot ang trabaho, given na 'yun. Nasabi na rin nga ni RJ na talagang workaholic lang kami. Totoo, pero hindi lang 'yan ang

2005-12-14T14:52:00.000+08:00

Kinukutuban ako na magiging masama ang araw na ito. Sa dibdib ko, sa loob, sinasaklot ang puso ko ng pangamba, maya't maya pinipisil-pisil. Sinabayan pa ng pamimigat ng panahon.Hindi ko alam kung saan nanggaling o ano ang pinagmulan. Ngunit halos nakakaseguro ako sa kalalabasan ng araw na ito.Sa mga ganitong araw, malamang sa malamang tama ang kutob ko. Kasi lahat ng mga bagay ay iniinda ko. May

2005-10-28T22:04:00.000+08:00

Subukan mo 'to.1. Pumunta ka sa www.google.com2. I-type ang failure as search field.3. I-click ang Sinuswerte Ako (I'm Feeling Lucky).Ano ang nangyari? Tumpak, hindi ba? Ang Google ang batas!<<

2005-10-19T18:46:00.000+08:00

Dapat Lolita ang pag-uusapan ko rito ngayon. Pero gaya ng ilang pagkakataon na sinubukang mag-update, napapatigil ako sa gitna ng isang parirala. Hindi naman dahil sa gusto kong ayusing mabuti ang mga pangungusap (ako pa, magrerebisa ng blog?) kundi hindi ko na alam kung ano na ang sasabihin ko.Kaya heto, ito na lang ang pinag-uusapan ko. Na wala akong maikuwento. Ngunit nagiging ganito lang ako

2005-08-24T02:28:00.000+08:00

Matagal na akong di sumasagot ng ganito. Ito sa udyok ni Neva.3 pangalan na ginagamit:1. Ernan 2. Nan3. Ernie Bird3 screen name na nagamit:1. paanipedro2. adam duritz3. sam3 gusto sa sariling pisikal na kaanyuan:1. buhok2. katangkaran3. hinlalaki3 ayaw sa sariling pisikal na kaanyuan:1. paa2. ngipin3. balat3 bahagi ng pamanang yaman:1. inuman2. pakikisama3. paghahanda sa pista3 bagay na

2005-08-24T01:21:00.000+08:00

Pretend game. 'Yan ang tawag ng isang kaibigan ko sa paglalaro namin ng mga kapwa geeks ko ng Dungeons and Dragons. Kung sa bagay, husto naman talaga ang ipinataw niyang paglalarawan. Ang D&D, sa puno't dulo ay salu-salong kuwentuhan at pagbuo ng isang masalimuot na istorya at mundo na pinagbibidahan ng bawat isa sa pamamagitan ng karakter niya. Ang bawat tauhan ay nakakalipad, nagiging imbisibol

2005-08-23T02:52:00.000+08:00

Bakit kung kailan tambak ang gawain saka naman nangangati ang isip na magsulat? Patong-patong ang trabaho pero heto at hinatak ako ng hilig sa harap ng computer para magsulat sa blog kahit alas-tres na ng madaling araw at nangangawit at nanlalamig na ang likod sa pagod.Naaalala ko tuloy ang mga araw sa kolehiyo kung saan nagsusulat kapag mas marami ang gawain. Halimbawa na lang noong Finance

2005-04-09T00:53:00.000+08:00

Kailan lang naaksidente ako. Malaking katangahan. Nasa bubungan ako nang biglang uminit ang araw. Alam mo naman ako, hindi mahilig magsapin sa paa kahit tsinelas lalo na kapag nasa bahay. Kaya ayun, nang uminit ang araw, nag-init din bigla ang bubong, natusta ang talampakan ko. Kaya dali-dali akong bumalik sa loob ng bahay. Tumatakbo ako nang maumpog sa amba ng pintuan. Mabilis siguro ang takbo

2005-03-23T09:55:00.000+08:00

Sa lahat ng bumati mula simula ng Marso at sa mga babati pa hanggang katapusan,Salamat!"At times, indeed, almost ridiculous--Almost, at times, the Fool. I grow old...I grow old...I shall wear the bottoms of my trousers rolled." - TS Eliot<<

2005-02-16T13:57:00.000+08:00

Sa pananahimik ko sa pag-update, saka naman ang kaguluhan ng paligid ko at ang pagbilis ng mga pangyayari sa buhay at karera. Nawalan tuloy ako ng oras sa sandali, sa pananahimik.Buti na lang kagabi at may nakapagpaalala. Na kinakailangan kong tumigil at dinggin ang tunay na tawag ng persona. Hinahanap-hanap ko uli ang mga sulok ng sandali, ang kutob ng katahimikan.Kagabi, sa klase (oo pumpapasok

2004-12-17T20:28:00.000+08:00

Ang haba ng pila kay FPJ, abot na sa tapat ng bahay namin. Kung saan-saan na pumalupot ang pila, sa loob ng Sto. Domingo, sa labas, sa Sto. Domingo Avenue, sa kahabaan ng Quezon Avenue, sa Cuenco, sa Biak-na-Bato, at heto nga nilampasan na ang bahay namin, dire-diretso pa sa panulukan ng madilim na Banawe. Tatlong gabi na 'to at walang patid ang linya. Halo-halo ang mga nakapila. May mga oras na

2004-12-10T16:34:00.000+08:00

Disyembre na naman. Unti-unting bumibitiw ang takbo ng oras sa taon. Maaring isang lingon mo lang at may bago ng taon. Disyembre. Ang huling buwan, mga huling araw, mga nahuhuling sandali. Hindi ko alam kung bakit pero natataon sa Disyembre ang mga katiyakan ko. Kasabay sa nanlalamig na hangin, ang pagbubuo ng mga desisyon. Kadalasan mga pagbitiw o pagtalikod. Ang panlalamig ng puso at

2004-11-30T01:49:00.000+08:00

Kung napadaan ka kanina sa Quezon Avenue at may nakita kang lalaking naglalakad sa kalye na nakasuot ng jacket na madilim na asul ang kulay, malamang ako 'yun. Sinalanta ng malakas na ulan ang gabi kanina. Alas-otso at nasa may tapat ako ng McDonald's Quezon Avenue. Papauwi na. Walang tigil ang ulan kaya maraming nag-aabang. Pero ilang jeep, fx at taxi na ang dumaan na walang laman at hindi ko

2004-11-12T20:56:00.000+08:00

Marami nang nangyari. At marami pang mangyayari. <<

2004-10-13T13:01:00.000+08:00

Bigla naging manginginom ako. Tatlong araw na sunud-sunod na inuman. Ang una sa serye ng inuman ay kami nina RC. Si Sharon, RC, Vanessa at ako. Habang kumakain ng hapunan sinabayan namin ng inom. Usapang pagbabalak na naman ang nangyari. Kailangan ganito, kailangan ganoon bago matapos ang taon. Oo, tumpak. Matapos ang hapunan at maikling inuman bumalik ako sa 6th floor at doon natagpuan si Ninya

2004-10-06T03:56:00.000+08:00

May maling nagaganap kung pati sa pagkanta'y wala akong oras. Kaya kahit madaling araw na at mag-aalas kuwatro: I am thinking it's a sign that the freckles in our eyes are mirror images and when we kiss they're perfectly aligned. And I have to speculate that God Himself did make us into corresponding shapes like puzzle pieces from the clay. And true it may seem like a stretch but it's thoughts

2004-10-01T13:16:00.000+08:00

Nagpagupit na ako. Sa wakas. Sigurado akong maraming nakahinga ng maluwag. Ilang tao na ba kasi ang nagparining sa'kin at nag-utos na magpagupit na ako. Salamat kay Joan Chabs na master cutter, hair artist, straight back hair obsessive. Tatlong linggo na yata naming iniiskedyul ang gupit na 'to pero di magkatugma ang oras namin. Wala kasi akong libreng oras. Plugging. Kung gusto niyo magpagupit

2004-09-18T19:05:00.000+08:00

Three fights and a fight fight Blue and White! One Big Fight! Goodluck bukas. Pagbigyan niyo muna ang kahipokrituhan ko. Kunyari masugid talaga akong fan. Ngunit hindi ba mas maigting at mas dalisay ang mga sentimyentong minsan lang binibitiwan? Isang Huwebes, nakakulob ang isipan sa dami ng trabaho. Nagkililing ang telepono. Buti narinig pa. Buti hindi naaburido. Buti sinagot ang telepono.

2004-09-10T16:49:00.000+08:00

Buong araw ako sa Cebu kahapon. Lumipad ng alas siyete ng umaga at bumalik ng alas nuwebe ng gabi. Noon lang uli ako bumalik ng Cebu matapos ang anim na taon. Ang huli'y nang magbakasyon sandali at angkinin ang kuwarto sa taas ng garahe nina Steph. Mahal ko pa rin ang kuwartong iyon. Halos hindi na nga ako lumabas doon. Pipit ang gumigising sa'kin at mga kulay rosas na bouganvillea ng kapitbahay

2004-09-03T21:19:00.000+08:00

Sa isang survey sa kabataan noong 2003 napag-alaman na lalo silang nawawalan ng kumpiyansa sa gobyerno at sa bansa. Na karamihan sa kanila, sa atin, ay ninanais na mangibang bayan para guminhawa ang buhay. Lalong umiigting ang pagkakabit ng halaga na mabuting buhay sa stateside. Kahit saan mas maigi kaysa rito sa Pinas, maski Iraq, maski sa ngipin ng giyera. Nakakalungkot. Bukod sa pag-aayos ng

2004-08-28T01:32:00.000+08:00

Hindi talaga ako mahilig sa sports. Napapasama lang. Lampa talaga ako. Wala akong sports sports. Wala akong hilig sa basketball. Madaling sumusuko sa soccer. Hindi makatama sa baseball. Tamad sa volleyball. Masyadong mainit ang tennis. Boring ang golf. Masyadong sikat at ayokong magpa-in para sa badminton. Nilalamig sa swimmig pool. Maalat ang dagat. Payat para sa football. Nakakangawit ang

2004-08-20T22:19:00.000+08:00

"Erase and rewind 'cause I've been changing my mind. I've changed my mind." Habang tumatagal ang panahon lalo akong kumikiling sa sentimiyento ng kantang iyan ng Cardigans. Dati rati'y iniisip ko na dapat lagi kang matuwid at di bumabaluktot. May isang salita, isa sa mga tinuro sa ating pahalagahan. Nakataga sa bato. Walang urong. Hindi nagbabago. Ngunit ang mga salita'y salita lang. Ang

2004-07-30T01:00:00.000+08:00

Fuck the vote! Kakaibang tactics at pangangampanya. May isang grupo ng mga Liberal sa Amerika na handang kantutin ang isang Conservative para lang masiguro na hindi ito boboto kay Bush sa darating na eleksiyon. Ikaw, ibebenta mo ba ang katawan mo para sa kapanan ng bayan? Pero kung ganito ang presidente ko: baka nga. Pero sayang, dapat naisip ng kampo ni FPJ, lalo na ng Mga Artista

2004-07-25T19:17:00.000+08:00

Nagpadala ng package si Tessa sa'kin. Sosorpresahin niya siguro ako pero siya ang nagulat. Mali kasi ang numero ng bahay na pinadalhan niya. Sa number 29 P. Florentino niya ipinadala ang package. E hindi naman ako nakatira doon. Hindi na niya mabawi pa sa post office dahil matagal na niyang naipadala. Malamang ang padala niya'y tumatawid na ng napakalawak na karagatan para marating ang #29. Kaya

2004-07-24T12:56:00.000+08:00

Mahilig ako sa mga listahan. Hindi listahan ng utang kundi mga kung anong bagay na nakatala na nagpapahiwatig ng interes o kalooban ng mga tao. Mga Top 10, Top 5, Top 40, Top 100 ng kung sinu-sino, ng kung anu-ano. O mga personality quizzes, mga likes at dislikes. Mga listahang binubutingting ang sarili o hinihimay ang interes. Sa mga ganyang listahan kasi mabilis kong nahahawakan ang katauhan

2004-07-19T10:52:00.000+08:00

Kakaiba ang panaginip ko kagabi. Nagsimula sa isang tindahan sa sidewalk. Tindahan na parang sa divisoria. Iyong nakasalampak sa sahig ang nagtitinda at napapayungan o naka-tolda ang paninda. Sa panaginip, dalawang tindahan lang ang ipinakita. Ngunit kutob ko marami sila. Hindi ko alam kung lalake o babae ang nagbebenta. Walang gaanong ingay, walang gaanong gulo. Pero palengke iyon. Ang

2004-06-23T15:09:00.000+08:00

Mahilig kaming magtambak ng mga bagay. Ang nanay ko lahat itinatago. Nahawa na nga sa kanya ang ate ko kasi lahat ng boxes at wrapper e itinatabi at baka magamit uli. Ako naman sa plastic bag. Kahit gaano kaliit o gaano kalaki itinutupi ko at inilalagay sa isang cabinet na sadyang pang plastic bag lang. Parang pinanghihinayangan namin ang bawat gamit. Baka kasi magamit pa. Pero kadalasan hindi na

2004-06-21T14:57:00.000+08:00

Pagod ang katawan pagkagaling sa Subic. Nalamog yata ng bumabad sa jacuzzi, nabanat ng husto ng maglaro ng frisbee at basketball sa swimming pool. Walang gaanong tulog at walang disenteng pagkain. Napaso ang kaliwang siko sa makina ng go kart, nakayod ang tuhod sa pag-aagaw ng frisbee, naging drum ang ulo nang mapasukan ng tubig ang tainga habang naglalaro ng basketball, nabugbog ang gulugod sa

2004-06-11T12:06:00.000+08:00

Parang dila ng ahas, nahahati ang pag-iisip natin. Sa Ingles. Sa Filipino. Isipin na lamang ang mga numero. Kaya mong mag-isip ng siyam. Basta siyam lang. Walang iba kundi siyam lang. Kaya mo ring isipin na siyam na kambing. Basta may siyam na kambing. Pero kapag may dumating na matadero at kinatay ang dalawang kambing, mahihirapan ka na. Siyam bawasan ng dalawa ay pito. Pitong kambing.

2004-06-05T02:28:00.000+08:00

Pangatlong sunud-sunod na gabi na itong may kababalaghan o may kalokohang nangyayari. Una ko itong napansin ito noong New Year. Kasama ko noon ang kaibigang si Ronald. Tapos na ang kasagsagan ng putukan at naubusan na kami ng serbesa at pulutan. Minabuti naming bumili sa pinakamalapit na 24 hour grocery store. Naglalakad kami noon sa kahabaan ng Quezon Avenue, masayang nagkukuwentuhan, di namin

2004-05-28T08:39:00.000+08:00

Pauwi kahapon ng mapansin kong may napakataas palang gusali sa may España at matagal na itong nakatirik doon. Ilang taon na kayang nakatayo iyon at di ko man lang napansin na matayog pala siya? Doon ko napansin na parang di na ako tumitingala. Parang ang toon ng pansin ko ay ang mga bagay na abot lang ng diretsong paningin ko. Na nakikita lang ang mga tuktok kapag nasa malayo pa ako at ito ang

2004-05-17T15:46:00.000+08:00

Nangangailangang huminto paminsan-minsan at tumingin sa paligid. Manatili at makiramdam. Tanungin ang sarili kung nasaan na, kung alam nga ba talagang naririto. Ngayon kahit mabatid na hindi ito ang tunay na nais gawin, sumasabak pa rin ako. Wala na ang romantisismo ng pagtalikod na tulad ng naisulat ni Oz kahit na naririnig pa rin ang tambol sa Chad at nananawagan pa rin ang usa na mapalaso

2004-05-03T01:46:00.000+08:00

Pumanaw na si Nick Joaquin. "But, alas, the heart forgets; the heart is distracted; and May time passes; summer lends; the storms break over the rot-tipe orchards and the heart grows old; while the hours, the days, the months, and the years pile up and pile up, till the mind becomes too crowded, too confused: dust gathers in it; cobwebs multiply; the walls darken and fall into ruin and decay;

2004-04-28T21:37:00.000+08:00

Bigla-bigla kung magdesisyon ako. Tulad ngayong summer. Na kung kailan dapat ay nagpapahinga at hindi atubili sa mga bagay ay siya namang pagkapuno at siksik ng schedule ko. Hindi ko alam kung ano ang pumasok sa kukote ko. Matapos ang semana santa, naisip ko na lang na tumawag sa Instituto Cervantes at mag-aral ng wikang Kastila uli. Lunes noong tumawag ako. Aba, Miyerkules na raw ang simula ng

2004-04-22T18:58:00.000+08:00

Ilang mga sumulpot na ideya at tumatak na sandali: Namumulaklak ang narra. Pasko ng Pagkabuhay ng ituro sa'kin ng ate ko ang mga sumabog sa dilaw na matatandang puno. Naisip ko na kung nasa kolehiyo pa ako, amoy sabon ang mga walkways at nagkalat ang mga malilinggit na dilaw na bulaklak. Ang hinahanap-hanap ko'y isang batayan ng sukatan na tunay kong aangkupin. Sukatan ng sarili at ng buhay.

2004-03-12T04:06:00.000+08:00

Kanina namili ako ng libro. Nito lang uli sa loob ng matagal na panahon. Dalawa o tatlong buwan siguro. Sa akin na babad sa libro, parang dalawa o tatlong taon ang tagal nun. Gaya ng lahat, hindi ko sinasadyang bumili ng libro. Saktong mahaba ang hintay sa counter ng palitan ng dolyar sa SM City kaya minabuti kong palipasin ang oras sa pag-iikot. At saan pa ba ako dadalhin ng paa ko kundi sa mga

2004-03-11T13:44:00.000+08:00

Evening Juan Ramon Jimenez At the pier now in the red and opal evening, In the weeping wind of this evening, By turns warm and cool, The black ship is waiting. Tonight we will still turn to What is already nothing— To where all is being left behind Without us— Disloyal to what is ours. And the black ship is waiting— We say: everything is ready! And our eyes turn sadly back Seeking something we

2004-03-05T17:34:00.000+08:00

Taong gabi ako. Ipinagpalit ko na ang kahinahunan ng umaga sa haba ng gabi. Karaniwan, alas-dose ng tanghali ako nagigising. Matagal ko nang di nakikita ang pagtama ng kamay ng relos sa ika-pito habang maliwanag ang paligid. Kaya malaki ang kunot ng mukha ko nang gisingin ako ng kapatid ko kaninang umaga dahil may iluluklok raw at kinakailangan nandoon ako. Alas-otso iyon at wala pang tatlong

2004-02-26T04:33:00.000+08:00

May pinagmanahan nga naman talaga ako, oo. Parehas kami ng tatay ko na impulse buyer. Iyon bang mapadaan lang sa tindahan, paglagpas ay may bitbit na. Kinulit ko lang ang tatay ko na ihatid kami, ako sa UP kasi may pasok at ang ate ko sa SM kasi mamimili ng grocery. Akalain ba namang pagsundo sa akin, agad inabot ng tatay ko ang bago niyang cellphone. Wala raw kasi siyang magawa habang

2004-02-20T04:03:00.000+08:00

Pana-panahon may natitipuhan akong salita. Isang salita na kinamamanghaan ko. Na sa loob ng mga ilang linggo, paulit-ulit na bumabalik sa isipan at kinukulit ang dila ko para sambitin. Ewan ko kung ganito rin ang ibang tao pero nakakaaliw na bigkasin nang bigkasin ang isang salita hanggang parang manigas ito at mawalan ng bisa. Hanggang mahati sa mga pantig at lumabas ang ibang katangian.

2004-02-16T04:13:00.000+08:00

Buong akala ko malalim ang ugat ko sa high school at elementarya. Na sa lampas 10 taong kong kasalo ang mga kaklase e kilala ko na sila kahit papaano. Ngunit hindi. Tinuya ako ng Friendster. Mayroon pala akong hindi kakilala sa batch namin. Hindi ko maisip kung paanong nangyari iyon gayong wala pang 200 ang bilang naming lahat at iisa lang ang palapag ng lahat ng classroom. Sa ayaw at sa gusto

2004-02-09T02:49:00.000+08:00

Magsimula uli sa simula.

2003-11-27T13:46:00.000+08:00

November 27, 2003 || 2:04 pm Naguusap sa Mr. Kabab kagabi ng marinig kong banggitin ni Lavin na naghayag na si FPJ na tatakbo siya sa eleksiyon sa pagkapangulo. Hindi ko na ikinagulat iyon. Hindi ko man nais hindi ko masasabing hindi inaasahan. Ang interesante ay wala siyang plataporma. Nang tanungin daw si FPJ ng mga reporters tungkol doon ay umiwas ito at sinabi na magtatakda na lang siya ng

2003-11-13T01:43:00.000+08:00

November 13, 2003 || 2:03 am Kadalasan ang nilalagay ko bilang status sa YM e lyrics ng kantang kasalukuyang pinapakinggan. Ngunit may nangungulit sa'kin na baka may sinasabi ang lubog na kamalayan ko sa mga sipi ng lyrics na pinipili. become yourself time isn't kind and the stars they don't mean nothing when you know that you know someday i will be much more he pours a little his way Alam

2003-11-10T23:58:00.000+08:00

November 11, 2003 || 12:09 am I got tickets to the Mandy Moore MTV Aids concert. Now to get backstage passes. Puta, paanong nangyari na-shotdown ang pag-quit ko sa trabaho? Sana'y makaalis na ako bago matapos ang Nobyembre. Bukam-bibig ko na ang tumatanda ako. Maraming senyales. Hindi na uso ang disco at mas gugustuhin na lang magkape o uminom sa isang tahimik na lugar para

2003-11-04T23:34:00.000+08:00

November 4, 2003 || 11:45 pm Kapag sinabi kong taga-UP ako hindi na ako nagsisinungaling. And I take it back, UP cono girls are cute. Nakatutuwa ang tisod nila sa Filipino. Masarap silang ngitian at tulungan. Pampatanggal pagod pa.

2003-11-03T02:29:00.000+08:00

November 3, 2003 || 2:41 am Astig talaga ang Star Movies. Noong nakaraang buwan ipinalabas nito ang Ghost World at kahapon ng madaling araw nagulat ako ng makita ang Waking Life. Sa Star Movies ko nga pala unang napanood ang Trainspotting. Sino man ang programmer o license buyer ng Star Movies, saludo ako sa'yo. Walang takot. Sino bang magtatangkang ipalabas ang isang pelikulang walang

2003-10-29T03:01:00.000+08:00

October 29, 2003 || 3:01 am May palaisipang moral na gumagambala sa akin. Tignan ang kaso ng isang Adolf Hitler o Mahatma Gandhi sa mga alternatibong takbo ng buhay. Mga hypotheses lamang, pangkukunwari. 1) Sabihin nating si Adolf Hitler ay mabait noong kabataan niya. Huwaran at walang hinangad kundi kabutihan. Tumutulong sa mga nangangailangan, nangangalaga ng hayop, kumbaga mala-santo.

2003-10-26T11:08:00.000+08:00

October 26, 2003 || 11:19 am Madalas ako mawalan ng gamit. Kadalasan kasi wala ang isip ko sa mga hawak na bagay kaya di ko alam kung ano na ang nadadampot ko o kung saan ko na naiiwan. Bolpen. Lapis. Notebook. Barya. Tissue. Gunting. Wallet. CD. Cellphone. Flashlight. Stapler. Lahat na yata e naiwala ko. Basta mabubuhat at mabibitbit. Ilang beses ko nang sinubukang maging masinop. Ngunit

2003-10-23T03:03:00.000+08:00

October 23, 2003 || 3:15 am Ang pinakamahirap sa lahat ay ang magpaalam. Lalo kung hindi inaasahan, biglaang pamamaalam. Nakatanggap ako ng text message kagabi mula kay Ramon. Sabi, "Elliott Smith killed himself." Banggit ng mga balita, sinaksak niya ang sarili sa dibdib. Gaano kalubha kaya ang lungkot na nadama niya? Isang saksak sa dibdib. Isa lang. Sapat na para kitilin ang buhay. Ganoon

2003-10-20T16:40:00.000+08:00

October 20, 2003 || 4:51 pm Marami na ang pumupuna na marami akong sapatos. Hindi ko namamalayan, lampas sampu na ang bilang ng mga ito. Puwede nang magsuot ng sapatos ang bawat daliri ko sa paa at may sobra pa. Ang totoo'y hindi naman talaga ako mahilig sa sapatos. Nagkataon lang na nagagamit ko pa ang mga sapatos ko mula noong 1st year college pa ako. Oo, may dalawa pa akong sapatos na

2003-10-16T01:00:00.000+08:00

October 16, 2003 || 1:11 am Napagod na ako. Naririto na naman ako at kasa-kasama ko si Astrud at David na binubuno ang mahabang gabi. Ang tumigil at umupo lang, nakatanghod sa wala sa paligid. Inihihinga ang loob at pinaluluwag ang puso. Humihilig paminsan-minsan sa di na gaanong malamig na pader. Isinasawalang bahala ang lahat. Ang mahalaga ay ang ngayon. Na walang inaaalala. Na walang

2003-10-07T22:50:00.000+08:00

October 7, 2003 || 11:01 ppm Kapag dumating nga naman ang trabaho dagsa. Kinukutuban na akong walang tulog hanggang isang linggo. Higit pa kung ang nakiipag-usap sa kliyente'y pulpol. Ang binobosing bosing mo, dapat tirisin. Todo postura kung mangako at ikaw ang gigipitin. Wala ka namang ibang masasandalan o mababalingan dahil sa'yo rin naman lalagapak ang lahat. Hirap sa gobiyerno. Iba

2003-10-03T10:32:00.000+08:00

October 3, 2003 || 10:45 am Napasadahan ko na ang ganitong sentimyento dati. Inuulit ko lang. Galing sa opisina'y naglalakad ako sa Ortigas. May pumuna na madilim na pero maaga pa naman. May nagsabing malapit na kasi ang Disyembre. Maagang lumalatag ang dilim ngunit wala pa rin ang kagat ng lamig. Kasing dilim ng paligid ang takbo ng utak. Kasing tayog ng mga gusali ang nililipad ng isip.

2003-09-21T11:51:00.000+08:00

September 21, 2003 || 12:02 pm May bago ka rin naman palang natututunan mula sa mga mail forwards:Aoccdrnig to a rscheearch at Cmabrigde Uinervtisy, it deosn't mttaer in waht oredr the ltteers in a wrod are, the olny iprmoetnt tihng is taht the frist and lsat ltteer be at the rghit pclae. The rset can be a total mses and you can sitll raed it wouthit porbelm. Tihs is bcuseae the huamn mnid

2003-09-19T01:47:00.000+08:00

September 19, 2003 || 4:28 am May 42 friends ako at 198,999 na katao sa personal network. Iyan ayon sa friendster. Katahimikan ang habol ko matapos mababad sa mga tili ng mga babae ng dalawang oras. Kasama ng dalawang kaibigan at dalawa pang kakakilala lang, nagmerienda ng ensaymada sa disoras ng gabi. Katahimikan ang habol ko kaya't pasulput-sulpot lang ang utak sa usapan ng mga kasama.

2003-09-16T22:55:00.000+08:00

September 16, 2003 || 11:07 pm Nagkatotoo na nga ang sinasabi ng magulang ko. Sa kaburaraan ko, nawala ko ang cellphone ko. Kanina lang naiwan ko sa taxi. Hindi ko na inaasahang makita pa uli. Saan ko kaya huhugutin ang 15 thousand para bumili ng kapalit? Baka may gustong magdonate diyan. Kahit papiso-piso lang. Sige na. Batukan niyo na ako kapag nagkita tayo. Wala na akong flashlight.

2003-09-11T23:42:00.000+08:00

September 11, 2003 || 11:47 pm Palalim ang gabi at binabaybay niya ang EDSA. Palalim ang gabi ngunit maliwanag sa EDSA. Bukod sa ilaw sa daan, nababakuran ang langit ng mga billboards. Nilulunod ng mga malalakas na spotlight ang dilim. Pinalulutang ang sari-saring bentahe. Ang Timex ni Piolo. Popeye's ni Jericho. Click Barkada para sa PLDT. Lee Pipes. Mango. Endless Love. First Time. Pelikula

2003-09-08T01:56:00.000+08:00

September 8, 2003 || 12:57 am Sampu ang anak ni Lola Kika at Lolo Dadong. Limang babae at limang lalake. Sa limang babae, pangatlo sa pinakamatanda ang nanay ko. Kapag nagkakasama sila, napagkukuwentuhan nila ang mga hirap nila nung bata sila. Hindi kami angkan ng mayaman kaya't bata pa lang ay tumutulong na sila sa hanap-buhay ng lolo't lola ko. Naiisip ko na lang ang responsibilidad ng

2003-09-04T01:31:00.000+08:00

September 4, 2003 || 1:32 am Napasadahan kanina sa usapan ang mga hilig sa musika. May nagbanggit na hindi siya mahilig sa pop. Madalian akong sumang-ayon ngunit ngayong binubusisi ko ang laman ng hard drive ko, napadalawang-isip ako. Nagtatagisan sa playlist ko ang The Jets at ang The Strokes. Pagkabata pa lang, mulat na ako sa pop music. Sa bagay, iyan naman talaga ang kinamulatan nating

2003-09-02T01:11:00.000+08:00

September 2, 2003 || 12:55 am Naalala ko na kung bakit ayaw ko ng regular na trabaho. At hindi iyon paggising nang maaga, nasanay ko na ang patpatin kong katawan sa kakarampot na tulog at kung kailangang kailangan e nagigising naman ako. Hindi rin ang pagod, hindi ko iniinda ang pagbanat ng buto. At hindi rin na hindi ko hawak ang oras ko, kaya kong pagtiisan basta feeling may kabuluhan ang

2003-08-30T03:02:00.000+08:00

August 30, 2003 || 2:44 am Sasamantalahin ko na ang pagkakataon habang may oras pa ako at hindi gaanong inaantok at nalalata ang katawan. Makakapag-post din ako ulit, sa wakas. Kagagaling ko lang sa Pulp Nite sa Mayric's. Tumugtog ang C.O.G., Kamikaze, Cheese, Sky Church at dalawa pang bandang di ko kilala. Kukupaw kukupaw. Dumalo ako dahil nakiusap si Peach na kuhanan ko ang event para sa

2003-08-24T16:10:00.000+08:00

August 24, 2003 || 3:32 pm May bago akong natutunan kahapon. Ang simbahan ng Nuestra Senora de Guadalupe ang pinakamatandang simbahan sa kalakhang Maynila. 1629 nang ito ay matapos maitayo. Nakaligtas ng di kukulangin ng 5 malubhang lindol, 4 na giyera't rebolusyon, ilang henerasyon ng mga naniniwala atdi naniniwala. Lampas 300 taon. Doon ikinasal kahapon sina Jules at Erwin. Kasama ng mga

2003-08-22T23:24:00.000+08:00

August 22, 2003 || 10:50 pm Dahil sa palagay matagal na akong bum, kinuha ko ang trabaho sa Salt 'N Pepper. Tama, Salt 'N Pepper talaga ang pangalan ng kumpanya, isang bagong production house. At Hearts & Minds naman ang kakambal nitong ahensiya. Tuesday nung una akong pumasok at mula noon alas-nuwebe ng gabi ang pinakamaaga kong uwi. Pagod ang buto ko at wala na akong ibang buhay. Trabaho

2003-08-19T02:29:00.000+08:00

August 19, 2003 || 2:36 am Maganda ang Keka. Palabas na bukas. At hindi ko ito sinasabi dahil kaibigan ko si Quark. Pero maayos talaga ang pelikula. Kung ayaw mo maniwala panoorin mo.

2003-08-16T15:19:00.000+08:00

August 16, 2003 || 3:18 pm Slow, slow days have passed. Now, the days are becoming faster. I wake up immediately off to somewhere or with an urgency to do something. I come back haggard of spirit or weary of body or just plained tired of everything, play a bit of Ragnarok (I must have my fix you know) and then sleep. For one thing, the Loki servers are up and there's a pressure to gain